29. دى 1396 - 8:35   |   کد مطلب: 23558
صبریه: در آیات بسیار دیگر و احادیث متواتری که از پیشوایان مطهر و بزرگان دین ما رسیده، گواه موردی بر این‌که رعایت و حفظ آبروی مؤمنان و البته هم نوعان و دوری از بی‌آبرو کردن مردم است. آبروی مردم بی‌قدر و کم‌ارزش نیست که با انگ زدن‌های غیرمنصفانه، تهمت‌ها و باور شایعات بی‌پایه، آن را بازیچه مطامع و نیات ناصواب یا بی ثواب خود قرار دهیم.

یادداشت پایگاه خبری تحلیلی صبریه ، خداوند در قرآن برای پاسداشت آبروی مؤمنان اهمیت ویژه‌ای قائل شده و همه آنان را به این عمل تشویق یا امر نموده و از آسیب زدن به آبروی دیگران نهی کرده و بر این نکته تأکید می‌کند که انسان باید همواره لباسِ‌ تقوا و حیا داشته باشد و اهل ایمان و عمل صالح گردد و با عاشقانه عمل کردن به دستوراتِ خدا، نزد او آبرو و منزلت یابد.

 

کسی که به هر دلیل و توجیهی، خطایی مرتکب شده و مجازاتش را هم تحمل کرده است، می‌خواهد به زندگی عادی برگردد، آیا ما که با نگاه‌های شماتت‌بار، با صحبت‌ها و پچ‌پچ‌های درگوشی، توجه کردن و دامن زدن به شایعات، این اجازه را به او می‌دهیم؟! آیا او حق ندارد از همان هوایی که ما نفس می‌کشیم، نفس بکشد؟! آیا او محق نیست که یک زندگی عادی را در کنار هم نوعانش داشته باشد؟ آیا ما از خداوند، همان خدایی که می‌گوید: صدبار اگر توبه شکستی باز آ، در اجرای عدالت جلوتر رفته‌ایم؟! آیا بهتر نیست قضاوت در مورد اشتباهات و گناهان دیگران را به خداوند عادل رحیم واگذاریم و سعی کنیم که دنیا و آخرت خود را آباد کنیم تا در روزی که مجال گریز از عواقب اعمال نیست، شرمنده و روسیاه نباشیم.

 

در آیات بسیار دیگر و  احادیث متواتری که از پیشوایان مطهر و بزرگان دین ما رسیده، گواه موردی بر این‌که رعایت و حفظ آبروی مؤمنان و البته هم نوعان و دوری از بی‌آبرو کردن مردم است. آبروی مردم بی‌قدر و کم‌ارزش نیست که با انگ زدن‌های غیرمنصفانه، تهمت‌ها و باور شایعات بی‌پایه، آن را بازیچه مطامع و نیات ناصواب یا بی ثواب خود قرار دهیم.

 

حضرت علی(ع) می‌فرمایند: «بیشتر آنچه می‌بینی حقیقت دارد و بیشتر آنچه می‌شنوی دروغ است.» باید توجه داشته باشیم که به‌عنوان یک انسان هرگز نمی‌توانیم بر تمام جوانب امری که حادث‌شده و بر اساس آن ما رأی بر گناهکاری یا اشتباه دیگران می‌دهیم و به‌واسطه آن حکم صادر می‌کنیم، مسلط و آگاه باشیم. ضمن این‌که تمام محاسبات انسان، واقع‌بینانه نیست. آیا وقتی اعمال دیگران را با ذهنیت و شنیده‌ها و جهان‌بینی خود می‌سنجیم، به این می‌اندیشیم که خود ما هم در شرایطی دیگر تحت نظر، قضاوت و احتمالاً محکومیت از سوی دیگران قرار داریم؟!! آیا ما فرشته‌ایم و هیچ خطایی از ما سر نمی‌زند یا معصوم هستیم و اشتباه و گناه نمی‌کنیم؟!

 

انتهای پیام/

 

 

 

دیدگاه شما

آخرین اخبار

سلامت نیوز
فوت وفن
هواشناسی کرمانشاه
پايگاه اطلاع رسانی دفتر حفظ و نشر آثار حضرت آيت الله العظمی سيد علی خامنه ای (مد ظله العالی)
پویش- دخترانه- ما زنده ایم
تلگرام صبریه
پارلمان مجازی ایران